NR KONTA NADLEŚNICTWA MIELEC
Pekao SA I Oddz. Mielec
96 1240 2656 1111 0000 3793 2471
Nadleśnictwo Mielec zarządza w imieniu Skarbu Państwa lasami państwowymi na powierzchni 9 298 ha, położonymi na równinnym terenie Nizinie Sandomierskiej, na wysokości 150 – 200 m npm.
Lasy Nadleśnictwa są pozostałością dawnej Puszczy Sandomierskiej
Głównym gatunkiem lasotwórczym jest sosna, zajmująca 86 % powierzchni. Brzoza, dąb, olsza stanowią jej uzupełnienie, sporadycznie występują także : świerk, jodła i grab.
Lasy Nadleśnictwa Mielec zaliczone zostały do lasów ochronnych, wśród których wyróżnić można : lasy wodochronne, położone w granicach administracyjnych miast, uszkodzone przez przemysł a także ostoje zwierząt chronionych.
Nadleśnictwo Mielec jest jednostką organizacyjną podległą Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych Państwowych Krośnie. Jest nadleśnictwem jednoobrębowym o powierzchni, wg stanu na 01.01.2003 r. - 9298,04 ha.
Obszar Nadleśnictwa Mielec leży w północno-zachodniej części województwa podkarpackiego, na terenie dwóch powiatów ziemskich:
a) mieleckiego – w obrębie gmin: Miasto Mielec, Gawłuszowice, Mielec, Tuszów Narodowy;
b) kolbuszowskiego – obrębie gmin: Cmolas, Majdan Królewski, Niwiska.
Nadleśnictwo Mielec sąsiaduje z następującymi jednostkami administracyjnymi Lasów Państwowych:
a) od północnego - zachodu z Nadleśnictwem Staszów (RDLP Radom);
b) od północnego – aschodu z Nadleśnictwem Buda Stalowska (RDLP Lublin);
c) od wschodu z Nadleśnictwem Kolbuszowa (RDLP Krosno);
d) od południa i zachodu z Nadleśnictwem Tuszyma (RDLP Krosno).
Usytuowanie omawianego obszaru na tle różnych podziałów przyrodniczo-leśnych i geograficznych przedstawia się następująco:
Według regionalizacji przyrodniczo-leśnej (Trampler i in. 1990):
- Kraina VI Małopolska;
- Dzielnica 10 Niziny Sandomierskiej;
- Mezoregion Puszczy Sandomierskiej.
Lasy wchodzące w skład Nadleśnictwa Mielec do 1945 r. stanowiły wyłącznie własność prywatną należąca do majątków ziemskich, oraz drobnych właścicieli. Brak operatów i jakichkolwiek archiwalnych dokumentów gospodarce leśnej do 1945 r. uniemożliwia dokonanie dokładnej analizy stanu lasu i gospodarki w tym okresie. Na podstawie spostrzeżeń terenowych i oceny drzewostanów starszych klas wieku można wnioskować, że użytkowanie rębne prowadzono głównie rębnią zupełna, powszechnie odnawiano sztucznie, głównie sadzeniem, rzadziej siewem. Omawiany obszar leśny stanowił integralną część Puszczy Sandomierskiej, gdzie głównym gatunkiem panującym była sosna, a tylko wyspowo występował dąb (Pateraki) i buk (Cyranka).
Nazwy miejscowości i przysiółków – (Poręby Las, Poręby Cyranowskie, Toporów) świadczą o naporze ludności na obszar puszczański. Nazwa miejscowości Dębiaki sugeruje występowanie w tych okolicach dębu. W czasie II Wojny Światowej zostały silnie zdewastowane majątki Cyranka i Przyłęk, gdyż na ich terenie znajdował się szkoleniowy obóz wojskowy oraz poligon artyleryjski. Podobne losy spotkały majątek w Chorzelowie. Lasy majątków Pateraki i Ostrowy Baronowskie zachowały się w dobrym stanie prawdopodobnie z powodu ich małej dostępności.
Lasy stanowiące obecnie Nadleśnictwo Mielec zostały upaństwowione w 1944 i 1945 roku na podstawie dekretu PKWN z dnia 12.XII.1944 r. i weszły od października 1946 r. w skład jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych. Państwowych 1946 r. teren odpowiadający w przybliżeniu obszarom wchodzącym obecnie w skład Nadleśnictwa Mielec podzielony został nowo powstałym Nadleśnictwem Wojsław i Babule. Obecne Nadleśnictwo zostało utworzone w wyniku reorganizacji z dniem 01.01.1979 r.
