|
Historia i charakterystyka Nadleśnictwa Olesno
Nadleśnictwo Olesno powstało w 1973 roku ze scalenia trzech byłych Nadleśnictw: Biskupice (obecnie obręb Olesno), Szumirad (obecnie obręb Szumirad) i Zębowice (obecnie obręb Zębowice). Połączenie nastąpiło w ramach reorganizacji, jaką wtedy zarządzono.
Byłe Nadleśnictwo Biskupice utworzono w 1945 roku z lasów miejskich i państwowych, w granicach bardzo zbliżonych do nadleśnictwa z czasów III Rzeszy; stanowiska nadleśniczych pełnili kolejno: mgr inż. Józef Steczko, Jan Skubis, Józef Stasiak, Zdzisław Szufel, Jan Nicpoń, Wacław Węzik. Siedziba Nadleśnictwa mieściła się w Biskupicach, w zabytkowym pałacu biskupim, otoczonym raczej skromnym parkiem. W roku 1971 siedzibę nadleśnictwa przeniesiono do Olesna, wtedy też zmieniono nazwę na Nadleśnictwo Olesno. W roku 1972 tuż przed połączeniem, istniało 6 leśnictw: Sternalice (leśniczy W.Wiktor), Kościeliska (leśniczy H.Dubas ), Karmonki (leśniczy M. Szukała), Drogi Biskupskie (leśniczy W. Popenda), Boroszów (leśniczy T. Zając), Świercze (leśniczy P. Izydorczyk). Nieco wcześniej leśnictwa: Rogatka, Siedem Źródeł, Kucoby, Diabli Młynek i Stawy - w ramach reorganizacji - włączono do innych leśnictw - obowiązywała tendencja do tworzenia leśnictw dużych. Proces ten kontynuowano po połączeniu nadleśnictw i rok później zlikwidowano leśnictwa Sternalice i Kościeliska.
W latach 1948 -1953 na terenie nadleśnictwa brudnica mniszka bardzo mocno rozmnożyła się , w latach 1953 - 1962 na terenie całego nadleśnictwa występowała w dużym nasileniu osnuja gwiaździsta - prowadzono zwalczanie chemiczne. W latach 1959 - 1963 kłopoty zwiększył borecznik. W następnych latach nie notowano większych klęsk, z wyjątkiem lokalnych szkód od gradu (teren leśnictwa Kościeliska).
Byłe Nadleśnictwo Szumirad utworzono również zaraz po II wojnie, z byłych lasów wielkiej własności ziemskiej (poniemieckiej). Obejmowało lasy położone pomiędzy miejscowościami Szumirad, Bierdzany, Ligota Turawska, Radawka; od wschodu granice nadleśnictwa wyznaczała linia kolejowa Kluczbork - Fosowskie; na pozostałych kierunkach - granica naturalna lasów. Funkcje nadleśniczych pełnili kolejno: mgr inż. Jerzy Josse, ........ Krzesiwo, Zdzisław Szufel, Jan Raszka, Inż. Leon Kowalik. Siedziba nadleśnictwa mieściła się w Szumiradzie (dawna nazwa: Sausenberg), tuż nad malowniczym stawem nazywanym "Smolnik", w budynku, który był siedzibą nadleśnictwa za III Rzeszy. Siedziba ta dotrwała do reorganizacji w 1973 roku. Tuż przed połączeniem istniały następujące leśnictwa: Szumirad (leśniczy J. Izydorczyk, Trzebiszyn (leśniczy R. Kanicki), Radawie (leśniczy J. Bladziak), Ligota Turawska (leśniczy K. Drozd). Nieco wcześniej leśnictwa Radomil i Bierdzany włączono do innych. Wkrótce po reorganizacji leśnictwo Radawie włączono do leśnictwa Ligota Turawska.
Wkrótce po wojnie na terenie nadleśnictwa narastała populacja borecznika; szczególnie silnie w części południowej. Szkody to znaczne przerzedzenie drzewostanów, często do zadrzewienia 07.
Byłe Nadleśnictwo Zębowice utworzono w 1945 roku, z lasów wielkiej własności prywatnej (poniemieckiej). Granicę zachodnią stanowiła linia kolejowa Kluczbork - Fosowskie, od pn.- droga Olesno - Opole, od wschodu - lasy dochodzące do miejscowości Olesno, Wysoka, od południa: droga do miejscowości Zębowice. Funkcje nadleśniczych pełnili kolejno: Józef Browarski, ........Dworzak, Witold Wójcikowski, Zbigniew Soberko, mgr inż. Józef Mularz, Zdzisław Brucki. Siedziba nadleśnictwa mieściła się w Zębowicach; po reorganizacji budynek ten przekazano Gminie. Nadleśnictwo składało się w 1972 roku z następujących leśnictw: Leśna (leśniczy W. Pawełczyk), Wysoka (leśniczy S. Cichoń), Nowy Wachów (leśniczy A. Kozera), Pruszków (leśniczy T. Młotkowski), Chudoba (leśniczy W. Psiuk). Krótko przedtem istniało leśnictwo Wachów, a wkrótce po reorganizacji przestało istnieć leśnictwo Wysoka.
W latach 1945-1946 wystąpiły na terenie nadleśnictwa szkody od huraganu i okiści. Skutek: wylesienie ok. 100 ha. W latach 1947- 1950 brudnica mniszka znacząco zredukowała udział świerka w drzewostanach. Największe szkody wystąpiły w leśnictwach Leśna, Chudoba. Na terenie Obecnego leśnictwa Leśna około roku 1954 wystąpił duży pożar- spłonął las na pow. ok. 35 ha.
Z dniem 1 stycznia 1973 roku połączono ww. nadleśnictwa w Nadleśnictwo Olesno. Nadleśniczym został Wacław Węzik, który z końcem roku 1986 przeszedł na emeryturę. Z dniem 1 stycznia 1987 stanowisko to objął mgr inż. Edward Rosół, obecny nadleśniczy . W roku 1979 przyłączono do nadleśnictwa 2 leśnictwa z byłego nadleśnictwa Cisowa: Marki (leśniczy T. Kosek) oraz Strojec (leśniczy H. Wolf) – obecnie tereny nadleśnictwa Wieluń. W takim stanie powierzchnia nadleśnictwa wyniosła 22.141 ha: na terenie woj. częstochowskiego 12.847 ha i opolskiego- 9.294 ha. Pod nadzorem miało nadleśnictwo również lasy innych własności, o powierzchni 3,093 ha.
Nadleśnictwo położone jest w V Śląskiej Krainie, w Dzielnicy Równiny Opolskiej, w Mezoregionie Borów Stobrawskich. Przeciętna wysokość npm wynosi 240 m. Opady kształtują się w granicach 662 mm/rok, 248 mm/ okres wegetacyjny. Okres wegetacyjny trwa przeciętnie 224 dni, przeciętna roczna temperatura wynosi 7,8 0 C (styczeń: -3,1, sierpień: +18,2 ). Drzewostany nadleśnictwa tworzy głównie sosna na 94 % powierzchni, następnie dąb,buk i inne . Przeważają siedliska borowe świeże 36%, bory mieszane 47% oraz lasy i olsy - 17%. Przeciętna zasobność drzewostanów nadleśnictwa wynosi 222 m3 /ha. Całość drzewostanów zakwalifikowano do I strefy uszkodzeń przemysłowych, natomiast do II strefy zagrożenia pożarowego. W leśnictwie Szumirad istnieje rezerwat "Smolnik". Przedmiotem ochrony jest tu staw leśny z ciekawą roślinnością. W leśnictwie Chudoba - rezerwat Kamieniec, gdzie chroni się naturalne gatunki roślin błotnych.
W latach 70-tych Nadleśnictwo pozyskiwało 72 tys m3 drewna; zdecydowanie przeważała rębnia zupełna, z odnowieniem sztucznym: sadzeniem lub siewem. Były to czasy skąpe w siłę roboczą i ówcześni leśnicy wkładali sporo wysiłku w organizowanie pracy. Mechanizacja była na niskim poziomie: dobre, nowoczesne pilarki pojawiły się około roku 1976 . Nadleśnictwo pozyskiwało żywicę - istniały tu mocne tradycje tej sztuki; pozyskiwano około 50 ton w roku. Nie omijały nadleśnictwa klęski: w roku 1976 zaistniało 16 pożarów, z czego 3 były kilkuhektarowe; w roku 1973, w lutym, na znacznym obszarze obrębu Zębowice i Olesno wystąpiły śniegołomy - głównie w młodszych klasach wieku, w roku 1984 - na terenie leśnictw Leśna, Chudoba i Świercze duże szkody wyrządził sierpniowy huragan; trzeba było usunąć 5 tys. m3 drewna z powalonych drzew.
W obecnych latach rozmiar pozyskania nieco się zmniejszył, natomiast wśród rębni realizuje się III a oraz II a, wykorzystując wszelkie możliwości uzyskania odnowienia naturalnego bukowego i dębowego Także w drzewostanach sosnowych prowadzi się w ok. 20% rębnie z pozostawieniem nasienników dla otrzymania sosnowego odnowienia naturalnego. Wykonuje się przebudowę na powierzchniach otwartych, w celu uodporniania drzewostanów na coraz gorsze warunki z uwagi na degradację środowiska naturalnego. |
