Nadleśnictwo Lutowiska leży w VIII Karpackiej Krainie przyrodniczo - leśnej, w 3 Dzielnicy Bieszczadów. Obejmuje teren typowo górski z charakterystycznymi długimi pasmami, biegnącymi z południowego - wschodu na północny - zachód.

Masyw Tarnicy-widok z Lutowisk (fot. R. Jakubiszyn)
Głównym pasmem górskim jest Otryt (938 m n.p.m.). Najwyższym wzniesieniem jest Magura Stuposiańska (1016 m n.p.m.), położona na bocznych żebrach masywu Połoniny Caryńskiej, najniższym - dolina Sanu w rejonie Rajskiego (440 m n.p.m.).



Otryt (fot. R. Jakubiszyn)
Panuje tu klimat górski z rocznymi opadami ok. 1000 mm, występującymi głównie w miesiącach letnich. Okres wegetacyjny trwa 180 dni.
Geologicznie obszar zalicza się do Karpat Fliszowych, zbudowanych z warstw krośnieńskich. Wytworzyły się na nich gleby brunatne, miejscami silnie szkieletowe.
Panującym typem siedliskowym jest
Las Górski (99,7%). Gatunkami lasotwórczymi są buk (28,5% pow. i 37,7% masy) i jodła (22,7% pow. i 33,7% masy), które wspólnie z domieszką jaworu tworzą drzewostan mieszany. Partie lasu powyżej 900 m n.p.m. zajmują lite buczyny.


fot. G.Wójtowicz
Grunty porolne na wysokości 500 - 700 m n.p.m. opanowała olsza szara (31,6% pow. i 15,2% masy). Występują też świerk, modrzew, sosna ze sztucznego sadzenia oraz wiąz górski, jesion i grab.

fot. J.Kowal
Powierzchnia Nadleśnictwa wynosi około 20 790 ha (w tym leśna około 19 427 ha) i jest podzielona na dwa obręby leśne: Lutowiska (13 969 ha, 9 leśnictw) oraz Dwernik (6 821 ha, 5 leśnictw). Swoim zasięgiem obejmuje 4 gminy, jednak większość obszaru położona jest na terenie Gmin Lutowiska i Czarna.

Lasy Nadleśnictwa leżą w granicach Parku Krajobrazowego Doliny Sanu i Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Park Krajobrazowy Doliny Sanu jest otuliną Bieszczadzkiego Parku Narodowego i razem z nim wchodzi w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”.


fot. G.Wójtowicz
Na terenie Nadleśnictwa utworzono trzy rezerwaty przyrody: „Hulskie im. Stefana Myczkowskiego” - 190 ha, „Krywe” - 512 ha i „Śnieżyca wiosenna w Dwerniczku” - 4,94 ha. Uznano wiele pomników przyrody ożywionej (drzewa) i nieożywionej (szczyty, jaskinie, odkrywki skalne i wodospady).